Andrzej Pilipiuk – Tunel<\/i><\/p>\n
Jakub W\u0119drowycz stan\u0105\u0142 przed tablic\u0105 informacyjn\u0105 wiejskiego o\u015brodka kultury w Wojs\u0142awicach. Na tablicy przyklejono co\u015b bia\u0142ego z du\u017c\u0105 ilo\u015bci\u0105 czerwonych literek. Jakub nie pa\u0142a\u0142 szczeg\u00f3ln\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 do s\u0142owa drukowanego. Oczywi\u015bcie w dawnych dobrych carskich czasach wbito mu do g\u0142owy pewn\u0105 ilo\u015b\u0107 liter, ale by\u0142y to litery \u017adziebko innego alfabetu. Poniewa\u017c nie kontynuowa\u0142 nauki po odzyskaniu niepodleg\u0142o\u015bci pozostaj\u0105c przy swoich dwu klasach podstaw\u00f3wki, mia\u0142 pewne problemy z czytaniem i pisaniem wedle nowych zasad. Substancje w butelkach rozr\u00f3\u017cnia\u0142 g\u0142\u00f3wnie po etykietkach. Tym razem jednak musia\u0142. Widz\u0105c czerwone literki nabra\u0142 podejrzenia, \u017ce rzeczona tablica s\u0142u\u017cy celom propagandy socjalistycznej i zapa\u0142a\u0142 ch\u0119ci\u0105 natychmiastowego jej zniszczenia. Najpierw musia\u0142 jednak zdoby\u0107 pewno\u015b\u0107. – Odczyt na temat “J\u0105dro ziemi wedle najnowszych bada\u0144 – przesylabizowa\u0142 z trudem. – Wst\u0119p wolny. – J\u0105dro ziemi – powiedzia\u0142 sam do siebie. To mo\u017ce by\u0107 ciekawe. Popatrzy\u0142 na sw\u00f3j zegarek. Zegarek sta\u0142 od lat ale nawyk pozosta\u0142. – Aha – wydedukowa\u0142. Stan\u0105\u0142 na ziemi i z pami\u0119ci wyznaczy\u0142 z grubsza kierunek p\u00f3\u0142nocny. Nast\u0119pnie zbada\u0142 jak pada jego cie\u0144. Nani\u00f3s\u0142 poprawk\u0119 na por\u0119 roku i na odchylenie od po\u0142udnika Greenwich. – Szesnasta pi\u0119tna\u015bcie – powiedzia\u0142 sam do siebie. Ustawi\u0142 ta godzin\u0119 na zegarku i wpad\u0142 jeszcze na jednego do gospody. By\u0142 przy czwarty gdy przyszli jego kumple Semen i J\u00f3zef. – Nu i co tam? – zagadn\u0105\u0142 J\u00f3zwa. – Leci. Popilnujcie stolika, za godzin\u0119 wr\u00f3c\u0119. – Spieszysz si\u0119 gdzie\u015b? – B\u0119dzie odczyt o j\u0105drze ziemi. – Hy! To ziemia ma j\u0105dra? – zdziwi\u0142 si\u0119 J\u00f3zef. – Nie j\u0105dra tylko jedno j\u0105dro – poprawi\u0142 go Semen. – Kiedy\u015b tam co\u015b studiowa\u0142 na uniwersytecie w Sankt Petersburgu i nie wszystko zapomnia\u0142. – Jak pestka w \u015bliwce. – To opowiedz jak wr\u00f3cisz… Ale Jakuba ju\u017c nie by\u0142o. Oczywi\u015bcie w drzwiach o\u015brodka nie wiadomo po kiego grzyba sta\u0142 jaki\u015b wachman. Obrzuci\u0142 wioskowego egzorcyst\u0119 uwa\u017cnym spojrzeniem. – Chuchnijcie obywatelu. Jakub chuchn\u0105\u0142. Koktajl kr\u00f3lewna \u015bnie\u017cka i czterdziestu rozb\u00f3jnik\u00f3w sporz\u0105dzony z jogurtu, spirytusu, sody i innych podejrzanych ingrediencji da\u0142 odczu\u0107 swoj\u0105 moc. – Nie wpuszcz\u0119. Wachman by\u0142 potwornie uparty, a Jakubowi nie chcia\u0142o si\u0119 go przekupywa\u0107. Wst\u0119p mia\u0142 by\u0107 wolny. Zamiast tego obszed\u0142 budynek dooko\u0142a i wlaz\u0142 od ty\u0142u. Oknem od ubikacji. wyk\u0142ad zaraz si\u0119 rozpocz\u0105\u0142. Jakub siedz\u0105c w tylnym rz\u0119dzie patrzy\u0142 z zachwytem na slajdy i poci\u0105ga\u0142 z mena\u017cki bimber. Poci\u0105ga\u0142 i poci\u0105ga\u0142 i dowiadywa\u0142 si\u0119 coraz ciekawszych rzeczy a potem wy\u015bledzi\u0142 go ten pod\u0142y wachman i wyrzuci\u0142 z sali. Jakub pomasowa\u0142 obola\u0142y od kopni\u0119\u0107 ty\u0142ek i poprzysi\u0105g\u0142szy wachmanowi \u017ce rzuci na niego urok powl\u00f3k\u0142 si\u0119 drog\u0105 do gospody. Kumple siedzieli jeszcze. – A ja ci m\u00f3wi\u0119 \u017ce lepiej wypi\u0107 najpierw Per\u0142\u0119 a potem popi\u0107 w\u00f3d\u0105 a nie miesza\u0107 tak jedno z drugim – dowodzi\u0142 Semen. Przysiad\u0142 si\u0119. – No i co tam. – Wywalili mnie. – A co ciekawego si\u0119 dowiedzia\u0142e\u015b? – Wyobra\u017acie sobie \u017ce j\u0105dro naszej planety to kula z \u017celaza i niklu rozpalona do czerwono\u015bci. – Z niklu? zdziwi\u0142 si\u0119 J\u00f3zef. – Nikiel piero\u0144sko drogo kosztuje. – No na skupie w Siennicy R\u00f3\u017canej p\u0142acili za kilogram tyle co na \u0107wier\u0107 litra – uzupe\u0142ni\u0142 Semen. – O? A gdzie ta kula jest zakopana? – zaciekawi\u0142 si\u0119 J\u00f3zef. – Wsz\u0119dzie pod nami – wyja\u015bni\u0142 Jakub. – Co\u015b m\u00f3wili o czterdziestu ale nie wiem czy metrach czy kilometrach. – No co ty. Na pewno nie czterdzie\u015bci kilometr\u00f3w bo sk\u0105d by\u0142by nikiel na monety? – Musi co i nie na czterdziestu metrach bo kopalnie na \u015bl\u0105sku s\u0105 g\u0142\u0119biej. J\u00f3zef wypi\u0142 jeszcze troch\u0119. – Ty a mo\u017ce by\u015bmy to wykopali? – zaproponowa\u0142. – Tak z par\u0119 kilo. – Ale to jest do czerwono\u015bci – zaoponowa\u0142 Jakub. – No to co. B\u0119dziemy polewali wod\u0105. – D\u0142ugo by kopa\u0107. – Mo\u017cna si\u0119 zbli\u017cy\u0107. Jest na podstawiu wyschni\u0119ta studnia. Wezm\u0119 drabin\u0119 i \u0142opaty. – Dobra fur\u0119. Trzeba na co\u015b \u0142adowa\u0107 ten nikiel. A i we\u017a ze sob\u0105 wiadro wody. Godzin\u0119 p\u00f3\u017aniej byli na miejscu. Spu\u015bcili drabin\u0119 do studni a \u017ce studnia by\u0142a bardzo g\u0142\u0119boka drabina zmie\u015bci\u0142a si\u0119 ca\u0142a i jeszcze jej nie by\u0142o wida\u0107. Jakub pojecha\u0142 wi\u0119c do siebie i wr\u00f3ci\u0142 z solidnym kawa\u0142em liny i kanisterkiem bimbru, \u017ceby si\u0119 lepiej pracowa\u0142o. Pracowali na zmian\u0119. Mija\u0142y godziny. Jeden kopa\u0142 na dole a dwaj wyci\u0105gali wiadra z ziemi\u0105 i wysypywali obok. Stos r\u00f3s\u0142. Wreszcie przysz\u0142a kolej Jakuba. Pokrzepi\u0142 si\u0119 dwoma kubkami i zlaz\u0142 na d\u00f3\u0142. Ledwo wi\u0142 \u0142opat\u0119 a straci\u0142 r\u00f3wnowag\u0119 i wyrzn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 w cembrowin\u0119. Zobaczy\u0142 wszystkie gwiazdy a potem polecia\u0142 w ciemno\u015b\u0107. Gdy doszed\u0142 do siebie le\u017ca\u0142 na zabawnym kawa\u0142ku \u0142\u0105czki. Otworzy\u0142 oczy. S\u0142o\u0144ce sta\u0142o wysoko. Usiad\u0142 i rozejrza\u0142 si\u0119 troch\u0119 zdezorientowany. Tu by\u0142o inaczej ni\u017c w Wojs\u0142awicach. Pachnia\u0142o te\u017c inaczej. A nieopodal niego pas\u0142y si\u0119 jakie\u015b dziwne zwierzaki. W pierwszej chwili wyda\u0142o mu si\u0119 \u017ce maj\u0105 trzy nogi. Ale potem zorientowa\u0142 si\u0119 \u017ce to z ty\u0142u to masywny ogon. A potem zobaczy\u0142 \u017ce jeden ma na brzuchu torb\u0119 a w niej siedzi ma\u0142y. – Ki diabe\u0142? – zdziwi\u0142 si\u0119. Gdzie\u015b z g\u0142\u0119bin pami\u0119ci wyp\u0142yn\u0105\u0142 mu podobny obrazek w jakiej\u015b gazecie. Nie pami\u0119ta\u0142 jednak jak si\u0119 te paskudztwa nazywaj\u0105. – Ciekawe czy smaczne. Zacz\u0105\u0142 maca\u0107 po kieszeniach w poszukiwaniu linki hamulcowej s\u0142u\u017c\u0105cej mu do cel\u00f3w k\u0142usowniczych. Nie znalaz\u0142. W mi\u0119dzy czasie jednak uporz\u0105dkowa\u0142 sobie w m\u00f3zgu na tyle by wydedukowa\u0107 w\u0142a\u015bciw\u0105 interpretacj\u0119. – Takich zwierzak\u00f3w nie ma w Wojs\u0142awicach ani w s\u0105siednich gminach. To na pewno derilium. Wsta\u0142 chwiejnie na nogi i rozejrza\u0142 si\u0119. Niedaleko zobaczy\u0142 szos\u0119 i sklep zmajstrowany jak mu si\u0119 wyda\u0142o z samego szk\u0142a. – Wypij\u0119 klina a potem przez kilka dni ani kropli do ust nie wezm\u0119 – zdeklarowa\u0142 si\u0119 i ruszy\u0142 w tamt\u0105 stron\u0119. – Ciekawe kt\u00f3r\u0119dy do domu? zastanowi\u0142 si\u0119, ale nie mia\u0142o to wi\u0119kszego znaczenia. Gdy odpowiednio si\u0119 upi\u0142 w\u0142\u0105cza\u0142 mu si\u0119 zmys\u0142 naprowadzaj\u0105cy go na jego bimbrowni\u0119. W sklepie siedzia\u0142 jaki\u015b wachman i be\u0142kota\u0142 co\u015b tak niewyra\u017anie \u017ce Jakub nie m\u00f3g\u0142 go za choler\u0119 zrozumie\u0107. – S\u0142uchaj potrzebuj\u0119 w\u00f3dki – powiedzia\u0142. Facet nie zrozumia\u0142. Jakub uderzy\u0142 si\u0119 kantem d\u0142oni po szyi. Facet nadal nie kapowa\u0142. Wreszcie Jakub chuchn\u0105\u0142 na niego i to pomog\u0142o. Facet zdj\u0105\u0142 z p\u00f3\u0142ki p\u0119kat\u0105 flaszk\u0119 i znowu co\u015b zagdaka\u0142. – Ty zapisz si\u0119 na kurs logopedyczny – poradzi\u0142 mu egzorcysta. Maca\u0142 po kieszeniach w poszukiwaniu pieni\u0119dzy a\u017c trafi\u0142 na \u017celazn\u0105 rezerw\u0119 w postaci z\u0142otej pi\u0119ciorubl\u00f3wki. Facet wygl\u0105da\u0142 na uszcz\u0119\u015bliwionego. Zaraz za w\u0119glem sklepu obejrza\u0142 flaszk\u0119. Wida\u0107 by\u0142o na jej etykietce takie samo bydl\u0119 jak te z torbami na brzuchu. – Cholera ale daleko odlaz\u0142em od cha\u0142upy – zdziwi\u0142 si\u0119. – Mo\u017ce jestem w zoo? Odkorkowa\u0142 i poci\u0105gn\u0105\u0142. Zawarto\u015b\u0107 by\u0142a niez\u0142ej mocy, tylko troch\u0119 zaje\u017cd\u017ca\u0142a jakby cukierkami eukaliptusowymi. Wypi\u0142 jeszcze troch\u0119 i \u015bwiadomo\u015b\u0107 jego ponownie uleg\u0142a zm\u0105ceniu. * * * – Pochlali si\u0119 w cztery dupy przy przekopywaniu tej studni – powiedzia\u0142 aspirant Rowicki do siedz\u0105cego w radiowozie posterunkowego Birskiego. Trzy cia\u0142a w stanie totalnego upojenia le\u017ca\u0142y woko\u0142o. – Cholera. No nic. Zapakujmy ich jako\u015b. – Aby tylko nie zarzygali – Mo\u017ce nie zarzygaj\u0105 Rowicki schyli\u0142 si\u0119 po co\u015b. – Niech pan zobaczy tacy szmaciarze a co pij\u0105! W jego d\u0142oni w \u015bwietle koguta po\u0142yskiwa\u0142a to \u017c\u00f3\u0142to to niebiesko flaszka ozdobiona etykietk\u0105 AUSTRALIAN DRY GIN<\/p>\n
<\/p>\n