Vandrovec.net

Vítejte v krajině, kde cizák zahyne

A Obecnie (polsky)

Wojsławice są siedzibą urzędu gminy. Liczą około 4.800 mieszkańców. Obszar gminy obejmuje 11 018 ha obejmuje łącznie 26 miejscowości.

Poza funkcją administracyjną Wojsławice spełniały ważne zadanie jako ośrodek handlowy i usługowy oraz jako gminne centrum kulturalne. Jak niegdyś, co tydzień w środy odbywają się tu targi.

W roku 1957 wzniesiono na gruzach pałacu Poletyłłów budynek szkolny. Mieści on obecnie Zbiorczą Szkołę Gminną im. T. Kościuszki. Przy ulicy Uchańskiej, wznosi się dom kultury zbudowany w roku 1968. Po wojnie został wzniesiony duży ośrodek zdrowia przy ulicy Uchańskiej. W roku 1947 osada została zelektryfikowana, w roku 1962 miasteczko otrzymało wodociąg. Powstało szereg murowanych domów i budynków gospodarczych. W miasteczku został zachowany dawny, niezmieniony układ urbanistyczny, w którym rynek spełnia funkcje handlowe i usługowe, a ulice podmiejskie mają charakter wiejski.

Miasteczko posiada regionalna Izbę Pamięci mieszczącą się w Gminnym Centrum Kultury. Są tu eksponaty z dziedziny archeologii, historii i etnografii.

W lipcu 2003 z Izby Pamięci w skradziono siedem obrazów. Złodzieje dostali się do wnętrza w nocy z soboty na niedzielę poprzez właz dachowy, wykorzystując rusztowania – budynek znajduje się w remoncie. Obrazy pochodziły z XVIII-XX w., najprawdopodobniej z wyposażenia dworów i świątyń fundowanych przez dawnych właścicieli Wojsławic i okolic – Poletyłłów. Od lat znajdowały się w Wojsławickiej Izbie Pamięci, najpierw w szkole, później w centrum kultury. Skradzione płótna przedstawiają: św. Hieronima (50×100 cm), starego mnicha z brodą wśród czarnych ptaków (50×65 cm), młodego mnicha siedzącego na krześle (45×80 cm), św. Teresę z gałązką białej lilii (60×80 cm), postać nieznanej kobiety (35×50 cm) oraz motywy ludowe – łąkę, kwiaty, ptaki (150×60 i 100×50 cm). Historyczna i artystyczna wartość obrazów nie jest znana, bo nie były wpisane do rejestru zabytków. Kierownik GCK zwraca uwagę, że z uwagi na bardzo zły stan zachowania płótna i warstwy malarskiej ich wartość kolekcjonerska jest niewielka.

W okolicznych wsiach można jeszcze spotkać wiele budynków o typowej dla regionu architekturze ludowej. Miejscowa chałupa posiada ściany z bali w zrąb na węgły z ostatkami. Dachy najczęściej czterospadowe, rzadziej z półszczytem górnym, kryte słomą. Podobne czterospadowe dachy mają stodoły. Te starsze posiadają dachy bardziej strome, o kącie nachylenia połaci 60*. Spotkać tu można jeszcze (np. w Majdanie Nowym) liczne niegdyś zagrody typu okólnikowego, w którym budynki tworzą zwarty zamknięty czworobok z dziedzińcem wewnątrz. Interesujące są detale architektoniczne budownictwa drewnianego w postaci ażurowych wiatrownic i opasek okiennych, ganki na słupach, ozdobne szczyty z okienkami strychowymi i bogato profilowane głowy belek stropowych wyglądające spod dużych okapów dachowych. Gdzieniegdzie sterczą ku górze wieńczące szczyty ozdobne pazdury i fantazyjne śparogi. Coraz mniej jest tych świadectw kunsztu dawnych cieśli.

Herbem Wojsławic jest biały koń zwrócony w lewo, w polu czerwonym. Nazwa miasteczka pochodzi od staropolskiego imienia Wojsław.

Przyjąć z http://wojslawice.fm.interia.pl


Categorised as: Wojsławice


Comments are closed.